Sąd Specjalny w Łodzi

I. Akta spraw (szczegółowe) - układ chronologiczny wg napływu spraw: działalność polityczna, ruch oporu, nielegalna działalność, wykroczenia administracyjno-urzędowe, przekroczenia granicy, wypowiedzi antyniemieckie, słuchanie radia, użycie siły wobec Niemca, posiadanie broni, kontakty z jeńcami, przeprowadzanie jeńców, przekupstwo, przestępstwo dewizowe, dezercja, sabotaż, fałszowanie dokumentów, opuszczanie getta, przestępstwa rasowe, zakazane związki krwi, nielegalny handel, wyrób wódki, ubój, rabunek, zabójstwo, gwałty, kradzież itp. charakterystyczne dla okresu okupacji. II. Akta ogólne: dzienniki urzędowe, zarządzenia, przepisy, sprawozdania. III. Akta personalne: ogólne i szczegółowe pracowników sądu (szczątki). IV. Wycinki prasowe dotyczące działalności sądu oraz o wyrokach sądu. V. Wyroki sądu i nakazy karne (zgromadzone w teczkach wg kolejności spraw).VI. Repertoria, skorowidze oraz ankiety zmarłych więźniów, korespondencja. Sąd Specjalny w Łodzi został utworzony we wrześniu 1939 r. przez Szefa Zarządu Cywilnego przy dowództwie niemieckiej 8 armii okupacyjnej, na podstawie zarządzenia o sądach specjalnych na zajętych ziemiach polskich z 9.09.1939 r. Działał przy Sądzie Okręgowym (Landgericht) w Łodzi, na jego czele stał przewodniczący. Sąd specjalny rozpatrywał w trybie doraźnym sprawy potraktowane jako przestępstwa antypaństwowe, do których zaliczano sprawy polityczne, większe nadużycia i sabotaże gospodarcze, jak i cięższe przestępstwa kryminalne. Sąd ten dzielił się na trzy kamery. Pierwsza sądziła zbrodnie i przestępstwa polityczne, rabunki i posiadanie broni, druga, przestępstwa gospodarcze, kradzieże, pożary. Kamera trzecia - wszelkiego rodzaju nadużycia i przestępstwa obyczajowe. Działalność Sądu Specjalnego zakończyła się w styczniu 1945 r.