Willem van den Ende

Willem van den Ende is op 12 augustus 1922 in 's-Gravenzande (Westland) geboren. Hij volgt de lagere school in Nederlands-Indië en verhuist in september 1934 naar Nederland. Hij woont bij familie Krol in Velp en later bij zijn moeder, tot zij terugkeert naar Nederlands-Indië. Vervolgens verhuist hij naar Deventer, waar hij de MULO en landbouwschool bezoekt en bij verschillende gastgezinnen woont. In 1941 behaalt hij zijn MULO A-diploma en in 1942 het B-diploma. In februari 1943 duikt hij onder vanwege studentenrazzia’s en werkt in de staatsmijn Emma in Hoensbroek. Als studenten niet meer mogen werken, verliest hij zijn baan. Hij werkt kort als hotelknecht in Valkenburg en daarna op de bruinkoolmijn Carelsborg. Op 28 juni 1943 vlucht hij met hulp van mevrouw Van Berkel en pater Ementius naar Tongeren in België. Daar ontvangt hij van Josette Pieters valse identiteitspapieren. Hij reist op 8 juli naar Brussel, ontvangt daar informatie van “Paul” en reist met twee anderen via Parijs naar Lyon, maar keert terug naar Brussel uit veiligheidsoverwegingen. In september onderneemt hij opnieuw de reis en bereikt Lyon als controle-ambtenaar van de Belgische spoorwegen. Via contactpersoon Jacquet komt hij terecht bij een Nederlandse boer in de Jura en werkt daar tot december 1943. Vervolgens reist hij naar Toulouse en steekt op 15 december samen met een groep de Pyreneeën over naar Spanje. Tien mensen blijven onderweg achter. In Lerida wacht hij een maand op doorgang, bereikt Madrid begin februari 1944 en zou op 24 februari naar naar Engeland vertrekken. Tijdens een afscheidsfeestje leidt een baldadige actie onder invloed van alcohol tot arrestatie door de Spaanse politie. Hij zit tot 12 augustus 1944 gevangen. Na vrijlating krijgt hij via het Nederlandse consulaat onderdak. Op 29 november 1944 vertrekt hij per vliegtuig naar Engeland. Daar wordt hij ingedeeld bij het KNIL en op 29 december 1944 uitgezonden naar Nederlands-Indië.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders