George Blake

George Blake wordt als George Behar op 11 november 1922 geboren als zoon van een Rotterdamse moeder en een Egyptisch-Joodse vader, die de Britse nationaliteit heeft en geen Nederlands spreekt. Zijn vader, Albert Bahar, was als officier van het Britse leger belast met de repatriëring van Britse krijgsgevangenen na WWI. Na zijn overlijden in 1934 wordt de 13-jarige George naar familie in Caïro gestuurd en gaat hij daar naar een Engelse school. Via een neef hoort hij veel over het communisme. In 1939 komt George wegens de oorlogsdreiging terug naar Nederland. Hij woont bij zijn grootouders in Rotterdam, zijn moeder en zijn 2 zusjes wonen dan in de Maastrichtsestraat in Scheveningen. In mei 1940 maakt George het bombardement op Rotterdam mee. George wordt koerier van Vrij Nederland onder de schuilnaam Max de Vries. Hij wordt gearresteerd en in Kamp Schoorl ondergebracht. Omdat hij nog geen 18 jaar is, wordt hij enkele maanden later vrijgelaten. Hij gaat naar de Achterhoek en krijgt van een oom in 1941 een vals persoonsbewijs. Na het overlijden van zijn grootmoeder gaat hij naar Engeland. Hij bereikt Spanje en wordt daar meteen gearresteerd. Nadat hij uit Kamp Miranda de Ebro is vrijgelaten, gaat hij via Gibraltar met de Empress of Australia naar Engeland. hij wordt op de Patriotic School verhoord en aan de Royal Navy Voluntary Service toegewezen. Hij noemt zich nu Blake. Hij wordt marine-officier en gaat voor de Britse Geheime Dienst werken. In 1944 komt hij bij de P8, de Nederlandse afdeling van de Secret Intelligence Service. Na afloop van de oorlog wordt hij naar Den Haag gestuurd om een inlichtingenbureau op te richten en dan naar Hamburg waar hij wordt belast met de ondervraging van Duitse U-bootkapiteins. In 1948 wordt Blake naar Cambridge gestuurd om Russisch te leren en vervolgens wordt hij door MI6 op de Britse ambassade van de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoul geplaatst met het doel om een agentennetwerk in Korea op te zetten. Op 24 juni 1950 wordt Seoul veroverd door Noord-Koreaanse troepen. Blake wordt gearresteerd en zit drie jaar gevangen. In die periode leest hij het werk van Karl Marx, hij wordt Marxist en biedt zijn diensten aan Sovjet-agenten in Korea aan. In 1953 wordt hij vrijgelaten en keert hij terug naar Engeland. In 1955 wordt Blake door MI6 naar Berlijn gestuurd om Sovjet-agenten als dubbelagent te rekruteren. Blake stond hier in contact met de KGB en bracht hen op de hoogte van de Britse en Amerikaanse operaties. In totaal heeft Blake de gegevens van ongeveer 40 MI6 agenten aan de Sovjets doorgegeven. In 1961 wordt hij door de Londense Old Bailey veroordeeld tot 42 jaar gevangenisstraf in de Wormwood Scrubs in West-Londen. Met drie medegevangenen ontsnapt hij op 22 oktober 1966; van touw en breinaalden hebben ze een ladder gemaakt. Twee van zijn kornuiten rijden hem in een camper naar de grens van Oost-Duitsland, waarna hij naar de Sovjet Unie reist, waar hij hertrouwt en een nieuw leven begint. In 1990 beschrijft hij zijn levensverhaal in "No other choice". Voor zijn werk bij P8 is hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. In 2007 wordt hij door president Putin onderscheiden met de Orde van de Vriendschap. In 2012 viert hij zijn 90ste verjaardag in zijn dacha buiten Moscou, samen met zijn drie Nederlandse zonen en zijn Russische zoon. In 2017 beschrijft The Telegraph zes Engelse MI6 agenten, die door Blake's aanwijzing zijn opgepakt.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders