Cornelis van Duyn

Ook bekend als: Neil

Cornelis 'Neil' van Duijn (19) woont met zijn ouders aan de Roest van Limburgstraat 10, later in de Meerburgstraat vlakbij het Zeehospitium in Katwijk. Na zijn schooltijd vaart hij eerst een paar jaar bij Maarten Plug op de KW37 en dan met enkele broers op de logger van zijn vader. Als de Duitsers het schip in 1940 vorderen, hebben zijn vader, Neil en vijf broers geen werk meer. Neil gaat werken voor de Duitse organisatie Todt, die langs de Nederlandse kust bunkers bouwt. In zijn vrije tijd stroopt hij in de duinen. Nadat een oudere broer is opgepakt en in Duitsland moet gaan werken, besluit Neil naar Engeland te gaan. Via het 'Witte Huis' in Rotterdam, waar veel scheepvaartmaatschappijen kantoor houden, krijgt hij de kans om in mei 1943 met de trein naar Kopenhagen te gaan en vandaar per konvooi van tien schepen naar Zweden te varen. Daar drost hij met een aantal jongens. Ze nemen een taxi naar het Nederlandse consulaat in Göteborg en krijgen daar geld voor een treinkaartje naar Stockholm. Voorlopig moet hij in afwachting van zijn overtocht naar Engeland hout hakken in Ljusdal. Door een ongeluk met zijn bijl moet hij eerst zes maanden herstellen. Daarna vliegt hij met een Amerikaanse B24 bommenwerper naar de Leuchars RAF Base in Schotland. Na verhoor in de Patriotic School en na een theebezoek aan de koningin krijgt hij een militaire training bij de onderzeedienst in Dundee, en wel aan boord van de Hr.Ms. Soemba. Daarna wordt hij op de Hr.Ms. Zeehond geplaatst, waarmee hij tot het einde van de oorlog veel patrouilles en escortes vaart. Na de oorlog gaat Neil voor de Holland Amerika Lijn werken. Op een dag is hij met de Nieuw Amsterdam in New York. Hij gaat aan wal en laat het schip zonder hem vertrekken. Zestig jaar woont hij in New Jersey en Florida, daarna keert hij naar zijn vaderland terug. Zijn laatste jaren brengt hij door in Heinkenszand, Zeeland. Hij is ruim 100 jaar geworden.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders