Josephine Gotschal-Delmonte

Ook bekend als: Tina

Josephine Delmonte is op 26 mei 1918 in Amsterdam geboren als dochter van Salomon Delmonte en Betje Speijer‏. Josephine gaat in Antwerpen naar de lagere school en de school voor Modisten tot 1934. Daarna werkt ze in de hoedenwinkel van haar zus Femma. In oktober 1939 trekt de familie terug naar Amsterdam. Op 10 juli 1942 verlaten ze bezet Nederland. Via Spanje en de Atlantische Oceaan komen ze op 2 september 1943 in Engeland aan. Daar wordt hij op 18 september aan de landmacht toegewezen. Na de oorlog krijgen ze twee dochters, Betty (1946) en Lizette (1955). Op 14 mei 1941 trouwt Josephine met de Duits-Joodse vluchteling Arthur Gottschall, vertegenwoordiger en vennoot van de firma Poppert & Co, een hoedenfabriek in Zaandam. De fabriek wordt in augustus 1941 geconfisceerd door de duitse bezetter en Gottschall wordt gedwongen om aan te blijven als adviseur. Op 5 juli 1942 worden Josephine en haar echtgenoot opgeroepen om zich op 15 juli te melden op het Centraal Station van Amsterdam voor deportatie. Gottschall en Delmonte hebben vermoedelijk een illegaal Nederlands paspoort onder de naam Gotschal met een adres in Montpellier. Op 10 juli vertrekken ze naar Tilburg, waar een voormalige klant iemand vindt om het paar over de grens naar Poppel (België) te brengen, van waar ze per trein doorreizen naar familie van Delmonte in Antwerpen. Het echtpaar Gottschall-Delmonte reist via de zogenaamde Zuidelijke route. Na omzwervingen door Frankrijk en Spanje worden ze vanuit Portugal naar het vluchtelingenkamp Gibraltar op Jamaica overgebracht. Gottschall is dienstplichtig en heeft zich in Madrid aangemeld voor het Nederlandse leger. Ze reizen na een kleine maand in het vluchtelingenkamp door naar New York, waar ze op op 3 mei 1943 aankomen. Gottschall gaat naar het trainingskamp van de Prinses Irene Brigade in Guelph (Canada). Hij wordt overgeplaatst naar het Verenigd Koninkrijk en komt daar op 2 september aan. Josephine wordt te werk gesteld bij de Netherlands Purchasing Commission in New York als filing clerck. Ze blijft daar werken tot 21 maart 1944. Gottschall vraagt in Londen een visum aan voor zijn vrouw, zodat zij naar het Verenigd Koninkrijk kan reizen. Dat wordt toegekend in oktober 1943. Op 4 april 1944 komt ze per boot aan in Gourock (Schotland). Het verhoor van Pinto met Delmonte is niet uitgebreid omdat hij ervan uit gaat dat het verhaal al door Gottschall is verteld. Uit het verhoor blijkt dat Josephine naast Nederlands Engels, Frans en Duits spreekt en lid was van de Zionistische Vereniging Maccabi. Op 12 oktober 1945 wordt Delmonte met de ss Batavier II gerepatrieerd naar Nederland. Haar ouders zijn op 2 april 1943 vermoord in Sobibor, haar zus overleeft de oorlog. Het huwelijk van Josephine en Arthur Gottschall-Delmonte eindigt door zijn overlijden op 29 oktober 1982.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders