Michel Poons

De 18-jarige Michel Poons uit Scheveningen moet in 1941 stoppen met zijn studie scheikunde aan de Technische Hogeschool Delft, omdat het Joden wordt verboden aan een universiteit te studeren. In 1942 neemt de vervolging van de Nederlandse Joden zodanige vormen aan, dat hij met zijn oudere broer en een vriend besluit naar Zwitserland te gaan vanuit Den Haag op 28 juni 1942. Na een moeizame tocht door België en Frankrijk arriveren ze in juni 1942 in Zwitserland. Daar worden ze opgesloten in een gevangenis, maar goed behandeld. Na een paar weken worden ze overgebracht naar het werkkamp Cossonay. Daar moeten ze helpen bij het droogleggen van een moeras. Als Michel in oktober wordt vrijgelaten vertrekt hij naar Zürich om daar zijn studie scheikunde weer op te pakken. In december 1944 arriveert hij in een konvooi met andere Nederlandse studenten via het bevrijde Frankrijk in de Frans havenplaats Le Havre. Een Amerikaans schip brengt hem naar Engeland. Daar meldt Michel zich bij de Nederlandse marine. Na een korte opleiding wordt hij bij de mijnopruimingsdienst geplaatst. Na de bevrijding blijft hij werken bij deze dienst, die Nederland vrij van mijnen moet maken. Levensgevaarlijk werk, waarbij een aantal van zijn kameraden het leven laat. Zelf houdt Michel er een blijvend doof oor aan over. Na voltooiing van zijn studie aan de TH-Delft begint Michel aan een succesvolle carrière bij Shell. Zijn vader, moeder, zus, zwager, ooms en tantes zijn in Duitse kampen vermoord.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders