Ralph Hartog

Ralph Hartog (geboren 13 augustus 1918 in Rotterdam) woont in 1940 met zijn ouders in Den Haag. In 1942 wil hij naar Engeland. Hij meldt zich aan als tractorchauffeur bij een Duitse onderneming in Soissons, die werkt aan de Atlantikwall. Omdat hij Frans en Duits spreekt, krijgt Ralph een administratieve baan. Intussen maakt hij plannen om door te gaan naar Spanje en bespreekt dit met Fransen die hij op kantoor ontmoet. Op zijn verzoek wordt hij overgeplaatst naar een warmer deel van Frankrijk. Zodra hij zijn eerste salaris heeft ontvangen vertrekt hij via Parijs naar Biarritz. Ook daar krijgt hij een kantoorbaan. Een gids (‘passeur’) brengt hem met twee Fransen naar de grensrivier Bisassoa en vandaar lopen ze naar San Sebastian. De Nederlandse consul aldaar geeft hem geld en met zijn Franse vrienden verstopt hij zich in een goederentrein die naar Madrid gaat. In de trein worden ze echter gearresteerd. Via de gevangenis van Palencia belandt hij in het kamp bij Miranda de Ebro. In Miranda zitten veel Nederlanders, onder wie Wim Sanson, een Rotterdamse vriend die een Zuid-Afrikaans persoonsbewijs heeft. Als Ralph en Wim vrijkomen, gaan ze samen naar Madrid. Enkele weken later hebben ze een uitreisvisum en kunnen ze naar Portugal reizen. Daar ontmoet Ralph kapitein R.E. Sanders, die hem aanneemt als assistent-administrateur voor Bureau Bijzondere Opdracht. Daardoor kan hij begin 1944 in een vliegtuig naar Engeland. Enkele maanden volgt hij kapitein Sanders op en wordt zijn standplaats het inmiddels bevrijde Eindhoven. Zijn ouders blijken te zijn omgebracht, maar zijn broer heeft de oorlog overleefd. Ralph was lid van de Koninklijke Haagsche Golf & Countryclub, en ontving daar de deelnemers van de Engelandvaarders Golfdag in 1990, 2002, 2004 en 2005. Hij woonde in Wassenaar en is op 10 februari 2011 in Den Haag overleden. Zijn ervaringen heeft hij beschreven in het boek ‘De Westelijke route nader bekeken.'

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders