Gerard Christiaan Bijl de Vroe

Ook bekend als: Geert

Gerard Christiaan Bijl de Vroe is op 25 november 1914 in Batavia (Nederlands-Indië) geboren. Hij is beroepsmilitair en moet na de capitulatie van het Nederlandse leger de erewoordverklaring tekenen, hetgeen hij weigert, waarna hij met lotgenoten naar kamp Stanislau wordt gebracht. Hij mag er hout bewerken en krijgt daarvoor wat gereedschap. Daarvan geeft hij 's avonds niet altijd alles terug, soms heeft hij een ijzerzaag 'gebroken', die hij dan in de voering van zijn laars mee naar buiten smokkelt. Hij wordt zeer bedreven in het maken van valse stempels. Als de Russen in januari 1944 naderen worden 2000 krijgsgevangen officieren op 10, 11 en 12 januari per trein overgebracht naar Kamp Neubrandenburg. De gevangenen worden in drie groepen verdeeld, hij zit op 11 januari in de groep met Hans Bentinck, Frans Brackel en Leen Kranenburg. Met veel geduld zaagt hij een opening in de wand van de wagon. Daarna kunnen veel officieren op 13 januari naar buiten springen. Met hulp van Oekraïense partizanen trekken ze door de besneeuwde Karpaten naar Hongarije, samen met een groepje onder leiding van Edward van Hootegem. Op 29 januari worden ze per trein via Boedapest naar een Frans interneringskamp in Balatonboglár aan het Balatonmeer gebracht. In september proberen Geert, Bentinck en een Hongaar te ontsnappen, maar dat eindigt in de gevangenis. Van Hootegem neemt contact op met de Russische commandant, die ervoor zorgt dat Hollandse burgers en officieren met de trein naar Moskou kunnen gaan. Daar gaat Bijl de Vroe naar Casper van Breugel Douglas, sinds september 1943 Nederlands gezant. De baron zorgt ervoor dat ze naar Odessa kunnen doorreizen in plaats van naar Moermansk, volgens een eerder plan. Zo wordt de groep, onder wie ook enkele vrouwen, naar Engeland geëvacueerd. In 1946 komen ze naar Nederland, waar ze intrekken bij Geerts ouders in Wassenaar. Geert neemt deel aan de zogeheten politionele acties tegen de Indonesische vrijheidsstrijders. Daarna geeft les op de school voor reserveofficieren in Ermelo.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders