Piet van Es

Piet van Es is op 18 april 1915 in Rotterdam geboren. Hij werkt vanaf 1929 als ijzerwerker, raakt door de crisis meerdere keren werkloos en probeert zich als profbokser te vestigen. Na zijn diensttijd in 1935 keert hij succesvol terug in de bokssport en bereikt daarmee internationale faam. In 1939 werkt hij bij vliegtuigfabriek Koolhoven en blijft onderwijl boksen. Tijdens de oorlog heeft hij werkverlof en verdient hij zijn brood met boksen. Wanneer hij in 1943 als krijgsgevangene wordt opgeroepen, weigert hij zich te melden. Hij neemt dienst bij de firma Koster Wesseloh & Wichmann met als doel vanuit Noorwegen naar Zweden te vluchten. Op 14 december 1943 vertrekt hij uit Nederland en komt via Aarhus op 21 december aan in Oslo. Hij wordt kok-matroos op de MW 181, die na reparatie hout vervoert van Porsgrunn naar Larvik en Frederikstad. Vanwege zeemijnen van de geallieerden mag het schip niet uitvaren. Op 11 februari 1944 vaart het alsnog uit en ankert nabij de Zweedse kust. In de nacht roeit Van Es met toestemming van de kapitein alleen in vijf en een half uur naar Strömstad. Daar meldt hij zich op het politiebureau, wordt verhoord en medisch gekeurd. Op 13 februari gaat hij onder begeleiding naar Göteborg en later die dag naar Stockholm, waar hij op het politiebureau overnacht. De volgende dag bezoekt hij de Zweedse Sociale Dienst en meldt zich daarna bij het Nederlandse consulaat. Na aankomst in Engeland treedt hij in dienst bij de Prinses Irene Brigade.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders