Stołeczny Komitet Samopomocy Społecznej

Stołeczny Komitet Samopomocy Społecznej powołany został na zebraniu zwołanym przez Prezydenta m. st. Warszawy, Stefana Starzyńskiego w dniu 5 września 1939 r. Celem Komitetu było niesienie pomocy ludności Warszawy - opieka nad rodziną, opieka nad dziećmi i młodzieżą, pomoc w ewakuacji, pomoc sanitarna, zaopatrywanie ludności. Stołeczny Komitet Samopomocy Społecznej zakończył swoją pracę z dniem 31 marca 1941 roku. W zespole zawartych jest 8 numerów okólników SKSS-u. Były w nich publikowane rozporządzenia władz organizacji, wszelkie informacje na temat prowadzonych akcji, sprawozdania sekcji oraz projekty zmian organizacyjnych. Wiadomości zawarte w okólnikach stanowiła interesujące źródło nie tylko do dziejów SKSS - u, ale i historii Warszawy podczas okupacji hitlerowskiej. Znajdujemy w nich na przykład informacje o wizycie delegatów Amerykańskiego Czerwonego Krzyża w 1940 r. i sytuacji mieszkańców stolicy. Drugą grupę stanowią sprawozdania z działalności poszczególnych sekcji. W dokumentach zostały zawarte dokładne dane liczbowe i wykresy statystyczne pozwalające na ocenienie rozmiarów udzielanej pomocy. Ponadto w zespole znajdują się materiały dotyczące organizowania polskiej opieki społecznej w Generalnej Gubernii. Są to akta w większej części niepełne i czasem jest trudno ustalić ich pochodzenie.