LOGBOEK van voet-reis naar Friesland. (vacantie 1943.); Fietstocht naar Rotterdam

Twee korte reisverslagen, allebei met een heel andere sfeer, van mevrouw Van der Velde-Doyer uit Amsterdam. In 1943, ze is dan ongeveer halverwege de twintig, woont ze er in de Vossiustraat. Met haar huisgenote Tini Broekhuijs maakt ze die zomer een ‘voet-reis’ naar Friesland, waar Tini familie heeft wonen. De vrouwen verblijven op boerderijen en werken op het land: ‘Om 5 uur op en mee gaan melken. Met slaperige gezichten zaten we te schudden op de boerenwagen en vielen er bijna af. We mochten melken en haalden er nog wat uit ook. Zo nu en dan kregen we een staart met koeien-kak in ons gezicht geslingerd. De zon kwam prachtig op. Een grijze nevel lag laag over de weilanden.’ Ze zijn er vermoedelijk om aan te sterken: ‘We aten heerlijk, aardappels, met ham en jus, kool, met pap toe. Hierna las de boer uit de bijbel voor. Je kon echt merken dat dit de gewoonte was van geslachte her.’ In december 1944 maakt de schrijfster, ditmaal in haar eentje en ‘met een stapel brieven mee’, een fietstocht naar ene ‘Trui’ in Rotterdam: ‘Na Alphen a/d Rijn kreeg ik erg slecht weer, het fietste erg zwaar met die massieve banden, ik voelde me diep ongelukkig. Hier en daar lag er naast de weg een kapot geschoten auto. Verschrikkelijk die eindeloze weg voor je te zien, afgewisseld door nu en dan een brug.’ Al gauw is ‘alles nat, als ik liep piepte de belletjes uit mijn schoenen’. Maar ’s avonds is ze eindelijk op de plaats van bestemming: ‘Trui holde naar me toe en ik was zo moe dat ik binnen op een stoel plofte en me uit liet kleden. Ik was werkelijk tot in mijn taille nat. Ik kreeg brood en een borrel en werd warm. Ik had 10,5 uur gefietst.’