K.G. 103031

Transcriptie van de dagboekaantekeningen van J.E.C. Parren (1914-1995) over 23 maanden krijgsgevangenschap. ‘Na de capitulatie van het Nederlandse leger in mei 1940 worden de militairen, hoewel op vrije voeten, door de Duitsers als krijgsgevangenen beschouwd,’ schrijft J.E.C., oftewel Bert, aan het begin van dit relaas. ‘Deze toestand wordt later opgeheven. Op 29 april 1943 maken de Duitsers echter bekend dat alle vroegere reserveofficieren, onderofficieren en soldaten van het Nederlandse leger zich voor krijgsgevangenschap moeten melden. De reden die zij hiervoor opgeven is dat voormalige militairen deelnemen aan het in Nederland steeds groeiende verzet en dat daarom de noodzaak bestaat hen allen gevangen te nemen. De werkelijke reden is dat Duitsland voor zijn industrie steeds meer arbeidskrachten nodig heeft en dat op deze wijze 300.000 Nederlanders naar Duitsland kunnen worden gestuurd. Direct na deze bekendmaking breken er in Nederland stakingen uit waarop de Duitsers harde maatregelen nemen om deze te onderdrukken. Ongeveer 150 mensen worden gefusilleerd. Mijn onderdeel (het 4e Regiment Veldartillerie) moet zich op 28 juni 1943 te Assen melden. Evenals zovelen zal ik onderduiken.’ Op 3 juli is hij echter één van de Nederlandse militairen die, na een verblijf van enkele dagen op de kazerne, in Duits krijgsgevangenschap worden gevoerd. In dit verhaal volgen we Bert gedurende zijn reis en verblijf in de Duitse en Poolse kampen Altengrabow, Przemysl, Kobierzyn en Mühlberg. Echtgenote Corrie Uijtdehaag bevalt tijdens zijn krijgsgevangenschap van hun dochtertje Lia. Waar het gezin dan woont wordt uit dit verhaal niet duidelijk. ‘Ik hoop dat dit voor jullie een mooie herinnering blijft aan de man die 23 maanden door het leven ging als K.G. 103031,’ schrijft Jos Parren, zoon van Bert, in 2010. De dagboekaantekeningen van zijn vader (het oorspronkelijke dagboek is vernietigd) heeft hij bewerkt tot dit mooi verzorgde, met afbeeldingen geïllustreerde verslag in boekvorm.