Mijn oorlogsjaren (een greep uit het verleden)

Verslag van mevrouw H. van Driel-Zomer uit 1989, bestaande uit herinneringen aan de jaren 1939-1945. In het verslag, dat is opgedragen aan haar kinderen en kleinkinderen, wordt vooral stilgestaan bij de mobilisatie in 1939/1940 en de meidagen van 1940. Ten tijde van de mobilisatie wonen mevrouw H. van Driel-Zomer en haar echtgenoot Piet in de Velserstraat in Haarlem. Het protestantste echtpaar heeft een dochter van vier, Sina. Piet, in het verslag steevast aangeduid met ‘Papa’, werkt bij de Gemeentelijke Dienst voor Maatschappelijk Hulpbetoon, in 1935 gesticht als opvolger van het Burgerlijk Armbestuur. In augustus 1939 begint de algemene mobilisatie van het Nederlandse leger. Nadat Piet is opgeroepen als dienstplichtig militair wordt hij in Heino ingekwartierd als officier bij de Motordienst. In het vroege voorjaar van 1940 verblijft het gezin in gespannen afwachting in Hilversum: ‘’s Avonds 9 mei, na overdag nog enige uren te hebben geslapen, ging Papa weg. Hij kwam laat nog terug. Ik zag dat hij erg in spanning zat. Hij wist natuurlijk wel meer. Een paar uur later werd er gebeld, en moest hij meteen mee.’ Op 10 mei 1940 begint de Duitse aanval op Nederland. Als Nederland na enkele dagen capituleert worden moeder en dochter ondergebracht in het in Hilversum gelegen Hotel Gooiland. Daar treffen ze, naast andere Nederlandse militairen, ‘Papa’: ‘Wij moesten in een bus stappen om weggebracht te worden. Waarheen wisten we niet. Onderweg werd een paar keer gestopt en met een zaklantaarn rondgekeken. Achter mij zaten twee officiersvrouwen, die hele gesprekken hielden. Zij zeiden onder andere: ‘‘Gelukkig dat wij geen kinderen hebben.’’’ Kort daarna keert het herenigde gezin terug naar Haarlem en wordt Arie geboren. Als dienstplichtig militairen krijgsgevangen worden gemaakt en naar Duitsland worden afgevoerd, besluit Piet onder te duiken. Hij blijft twee jaar weg. Waar hij dan is, wordt niet duidelijk.