Salomons, Abraham

Er zijn 120 mensen in het hotel, die zich gespannen en wantrouwend tegenover elkaar gedragen. Als Italië capituleert wordt er feest gevierd. Als orthodoxe, zionistische jood houdt hij de joodse feestdagen in stand en vindt dat joden afdwalen van hun geloof en onverschillig worden. Hij memoreert verjaardagen en zegt steeds dat de familie in Polen het zwaarder heeft dan zij. Hij krijgt ook brieven van mensen, met wie het goed gaat. Kennissen worden bezocht. Max Tailleur, die ook in het hotel is, maakt een spotliedje op het hoofd van het hotel, dat voor zichzelf extra eten laat klaarmaken. Door de mensen worden hoteleigendommen en geld van elkaar gestolen. Huwelijken lopen stuk. Bij het begin van 1944 horen ze de koningin op de radio. Er worden muziekbijeenkomsten georganiseerd. April 1944 gaat hij voor 3 maanden naar het werkkamp Chalais. Hij slaapt in een barak en sjouwt stenen. Hij verdient weinig, maar heeft het weekend verlof. Daarna werkt hij bij een boer. Als hij terug is, trouwt hij met Judith. Een ontsnapte kampbewoner heeft Alex, zijn broer met wie hij samen op weg is gegaan naar Zwitserland, in een kamp ontmoet. Deze vertelt hem over de kampen Laurahütte en Schöppenitz. Er wordt een groep opgericht, die joden wil helpen bij de terugkeer uit kampen. Daarvoor volgt hij een cursus in Gwatt. Via de radio hoort hij dat de geallieerden Nederland binnentrekken. Een deel van Nederland is nu bevrijd en eind 1944 worden lijsten bekend met in Nederland "opgedoken" Joden. Januari 1945 komt een groep mensen uit Bergen-Belsen in St.Gallen aan en maart 1945 een aantal uit Teresiënstadt in hun hotel. 4 Mei 1945 wordt hun zoon Lex geboren. Radio Praag zendt namen van geredde Nederlandse joden uit. Zijn ouders zijn er niet bij. Bij hem overheerst droefheid en woede om de velen die zijn gedeporteerd. Eind Juli 1945 repatriëren ze per trein naar Nederland, naar Winschoten. De zaak is helemaal leeggeroofd. Hij gaat op zoek naar een woning.