Barnard, (de ouders van Christiaan Peter)

Hun eigen huis is kapot, maar de meest noodzakelijke kleren liggen gelukkig bij eerdergenoemde tante. Ze logeren tot 1 juni 1945 bij opa en oma, waar ze suikerbieten eten. Van verschillende kanten komt voedselsteun, zoals uit Zweden. Ondanks de papierschaarste heeft vader het album gemaakt. Naast ruilhandel bestaan een zwarte handel en een bonnenhandel. Bij het voedsel verzamelen op het platteland in de omgeving van de stad, worden ze door de Crisis Controle Dienst gecontroleerd. Hun volkstuintje is een uitkomst. Er is verduistering, radio's moeten ingeleverd worden, er zijn razzia's en op onderduikers wordt gejaagd. De joden worden vervolgd en moeten een ster dragen. Er worden steeds meer NSB-burgemeesters benoemd. Alle politieke partijen zijn verder al lang opgeheven. Ze moeten vanwege de evacuatie van Den Haag verhuizen. Duingebied wordt vol gebouwd met verdedigingswerken. Ook Zeeland wordt geëvacueerd. De NVD (Nederlandse Volksdienst) helpt invaliden en zwangere vrouwen. Ook bestaat er Frontzorg en Winterhulp, maatregelen die niet op prijs worden gesteld. Vader draagt manchetknopen, gemaakt van oud geld. Straatnamen worden veranderd. Er wordt gecolporteerd met "Volk en Vaderland", de NSB-krant. Moeder vertelt moppen en met krantenartikelen (ook illegale) illustreert moeder haar verhaal. Door gebrek aan voedsel zwakke kinderen uit het westen worden naar het noorden van Nederland gestuurd om aan te sterken. Hongeroedeem is de dood voor veel mensen. Aan het eind van de oorlog zijn voedseldroppings. Op 5 mei is het vrede. Moeder roept: "Eindelijk zijn we vrij!".