Over-leven ?

maar niet van het Nederlandse Rode Kruis. Met 3 anderen delen ze deze. 10 April 1944 is er een groot bombardement. Ze moeten bij luchtalarm schuilen in het bos. Berlijn wordt vaak gebombardeerd. Regelmatig zijn er contrôles op luizen en besmettelijke ziektes. Op 6 juni 1944 hoort hij de Duitsers op kantoor praten over de invasie, wat hij doorvertelt. Hij ligt 5 weken in het kampziekenhuis met roodvonk en reumatiek. De verzorging is slecht. In het kampbordeel, de "Puff", werken vrouwen uit Ravensbrück. September 1944 komen gevangenen uit Vught lopend uit Sachsenhausen bij de Heinkelfabriek aan. Uit Nederland komen er geen pakketten meer. De Russen bereiken in januari 1945 de Oder en hun artillerievuur wordt gehoord. Er wordt op de fabriek steeds minder gewerkt. Voor Pasen 1945 krijgen ze een pakket van het Internationale Rode Kruis. 5 april 1945 evacueren ze lopend via de stad Oraniënburg weer terug naar het overvolle kamp Sachsenhausen. Hij slaapt in een barak en deelt het bed met een ander. Er heerst honger en chaos. De vele bombardementen veroorzaken slachtoffers. Er zijn opruimcommando's. Hij moet zand scheppen. Op 21 april wordt het kamp geëvacueerd. Iedereen krijgt brood en wat vlees mee. Een 10 dagen durende mars begint. Het weer is koud en nat. Het is de bedoeling naar in de Oostzee klaarliggende schepen te lopen. Er vallen steeds meer mensen af. Geslapen wordt in de open lucht. Er is weinig eten en drinken en een paar dekens. Soms drinken ze bij een dorpspomp. Naast het pad liggen neergeschoten gevangenen. Ze moeten de wagen met hun spullen voortduwen. Er worden vuurtjes gemaakt van bijeengesprokkeld hout. Er is nog een Rode Kruis-pakket. 3 Mei zijn alle SS'ers vertrokken. Overal liggen wapens. Ze lopen door naar Schwerin. Hier staan de Yankees. Hij is vrij. Op fietsen steken ze de Elbe over. Bij Winterswijk gaan ze per auto de grens over. De opvang is snel, hij gaat daarna naar Ede, naar zijn zus, waar hij 15 mei 1945 aankomt.