Hongerwinter 1944 - 1945 (1) en vervolg 1944 - 1945 (2)

Er zijn plunderaars. Ook wordt hout uit leegstaande huizen en blokjes hout vanonder de tramrails gestolen. Er zijn geen doodgravers, doden worden na lang wachten zonder kist begraven. Maar de verwachtingen op bevrijding nemen toe. Er is brood van het Internationale Rode kruis. Duitsers beginnen weg te trekken en nemen goederen mee. Met Pasen is er een razzia. Uit Oost-Nederland komt geen voedsel meer. Ze luistert naar Radio Oranje in het ziekenhuis. Als de elektra nu ook in het ziekenhuis wordt afgesloten is ook daar geen radio meer en leeft men op geruchten. In april gaat het broodrantsoen weer naar beneden. Verpleegsters worden door de Duitsers gedwongen te blijven werken. Himmler vraagt 28 april 1945 capitulatie aan. Voedselpakketten worden afgeworpen op vliegveld Ypenburg. Duitse legerwagens vervoeren alles naar lege gebouwen. In Den Haag wordt op 1 mei verteld dat men is bevrijd, maar Duitsers schieten mensen die witte vlaggen uitsteken dood. Er komen weer voedselpaketten neer, die verdeeld worden. Mussert meldt zich bij het ziekenhuis voor een veilig onderdak. Duitsers en Italianen geven zich over. Op 4 mei 1945 meldt de Engelse Radio dat Duitsland heeft gecapituleerd. Overal wapperen de vlaggen, NSB'ers worden uit hun huizen gehaald en de bevrijding wordt gevierd. In een nabeschouwing vertelt de auteur over een korte periode na de bevrijding.