Memories van de gevangenneming 28 April 1943 en belevenissen in het Oranjehotel

In april 1943 is Evert Postel senior (1884-1974) werkzaam op een distributiekantoor in Lochem (Gelderland). Hij verzorgt tevens bonkaarten voor de ondergrondse en wordt gearresteerd. Evert Postel junior (1918-2009) is werkzaam bij de KNSM in Amsterdam en verblijft meestal op zee, maar is nu bij zijn ouders thuis in Lochem. De Duitsers, niet wetende wie ze moeten arresteren, pakken zowel vader als zoon op: 'Toen wij bij huis kwamen stonden er 4 menschen, Duitsers en Hollandse Recherseur, die mijn vroegen of ik ondergronds werk verrichtte, zochten hele huis af of zij wat konden vinden. Wij mochten eerst eten, het was de verjaardag van mijn Vrouw, daarna werden wij gevangengenomen, Evert (die over was voor de verjaardag) en ik, dezelfde naam.' In het Oranjehotel te Scheveningen schrijft vader zijn dagelijkse ervaringen op de witte randjes van de bladzijden van zijn bijbel. Zijn cel deelt hij niet met zijn zoon, maar met anderen: ''s Middags kwam Ruigerok, een jongeman van 17 jaar 2M lang, met de dikke mest op zijn klompen, de zure lucht in zijn broek van de melk, in een vuil boezeroen en hemd, ja de modder aan zijn handen, en dan ’s nachts 1 in ledikant en 3 op de grond op een matras, met dekens die van het vuil stijf waren.' Zijn zoon komt hij wel tegen in de gevangenis: 'Evert buiten zien lopen, met de ton, hun laatste ronde, wij stonden klaar om te gaan. Een jood die hielp bij tonnen storten werd door wachtmeester Oostmeijer in de baard gegrepen en over de grond geslingert.' Het is dezelfde Oostmeijer die hem in zijn cel 'mijnzelf gemaakt schaakspel in het gezicht gegooid' heeft. Maar jaren later vinden zowel vader en zoon het moeten selecteren van gevangenen die later op de Waalsdorpervlakte worden terechtgesteld, toch de meest verschrikkelijke ervaring.