Maurits Goudeketting

Maurits Goudeketting is op 6 augustus 1920 in Velsen geboren als jongste kind van Alexander Goudeketting (Madjanek, 1889) en Kaatje Wijnschenk (Amsterdam, 1882). In 1924 verhuist het gezin naar Eindhoven, waar Alexander Wijnschenks Vischhandel opent. Bijna elke dag gaat Maurits naar de synagoge. Alexander doet de winkel in 1929 over aan zijn zijn broer en verhuist naar Den Haag, waar hij weer een viswinkel opent. Als Maurits 15 is, doet zijn vader de zaak over aan zijn dochter Rebecca en haar man Herman/Hartog Kloot, en verhuist Maurits met zijn ouders naar Amsterdam. Hij heeft wat baantjes, maar in 1936 verhuist Maurits naar Brussel waar zijn oom werk in zijn viswinkel voor hem heeft. Kort na de Duitse bezetting van België vlucht hij vanwege zijn Joodse afkomst naar onbezet Frans gebied. De daaropvolgende zeventien maanden verblijft hij in niet minder dan zeven verschillende werkkampen. Hij probeert door bemiddeling van het Nederlandse Consulaat in Marseille via Zwitserland of per schip uit Frankrijk weg te komen. Dat mislukt. Uiteindelijk ontsnapt Goudeketting op 16 december 1942 uit een werkkamp in Châteauneuf-les-Bains. Hij komt vervolgens in Perpignan terecht, waar de directeur van het Office Néerlandais, Joop Kolkman, zich over hem ontfermt. Goudeketting wordt toegevoegd aan een groep die de Pyreneeën te voet moet gaan bedwingen. Als onderweg een sneeuwstorm uitbreekt laat de gids hen in de steek. Goudeketting: “Wij konden geen hand voor ogen zien. De gids zei: 'Loop maar gewoon recht vooruit dan kom je in Spanje.' Hij draaide zich vervolgens om en verdween. Ik herinner mij dat ik nog een tijdje heb doorgelopen en op een gegeven moment diep beneden iets groens zag. Ik ging zitten en liet me naar beneden glijden. Ik kwam tot bewustzijn op een beschermde plek met wat sneeuw en gras. Nu, 57 jaar later, weet ik nog niet hoe ik daar terecht ben gekomen. Ik weet tot op deze dag ook nog niet precies hoeveel personen er in mijn groep waren, ik geloof ongeveer acht tot tien. Slechts twee personen overleefden de reis, ik en nog iemand, die na ik later vernam een been verloor door frostbite. Zelf had ik lichte frostbite in mijn hiel.' Het lukt Goudeketting op 26 december 1942 de consul in Barcelona te bereiken. Hij wordt onmiddellijk voor behandeling naar een arts gebracht en van behoorlijke kleding en onderdak voorzien. Kort daarna wordt de Nederlander overgeplaatst naar Madrid en met een aantal andere Nederlanders in een hotel ondergebracht. Vervolgens gaat hij naar Portugal vanwaar hij op 13 juni 1943 naar Groot-Brittannië vertrekt. Na zijn screening wordt hij voor de keuze gesteld bij welk krijgsmachtdeel hij wil dienen. Goudeketting: “Ik wilde graag piloot worden, maar toen ik vernam dat dit een langdurige opleiding was en ik zo vlot mogelijk in dienst wilde werd mij aangeraden om bij de Koninklijke Marine te gaan. Ik kreeg mijn matrozenpakje en opleiding in Holyhead. Vervolgens kreeg ik een opleiding als vliegtuigschutter te Morpeth welke ik voltooide op 9 oktober 1943.” Goudeketting wordt na zijn opleiding geplaatst bij het 320 Dutch Squadron als bemanningslid van squadroncommandant Hugo Burgerhout. Goudeketting maakt in totaal 70 oorlogsvluchten en wordt onder meer onderscheiden met het Vliegerkruis. In april 1946 wordt hij gedemobiliseerd. Vanaf 1949 beheert hij een radiozaak in ’s-Hertogenbosch. In 1953 emigreert hij naar Canada, waar hij jarenlang een radio- en TV-zaak runt in Georgetown, Ontario.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders

Maurits was voor de oorlog actief bij Scouting. Hij vluchtte met zijn ouders en broer naar Frankrijk en nadat hij daar tewerkgesteld werd, vluchtte hij de Pyreneeën over en kwam uiteindelijk terecht in Engeland. Hij sloot zich aan bij het Nederlandse leger

Bron: Vereniging Scouting Nederland