W. Jr. Nolen

Ook bekend als: Wim

Willem Henri Daniël Nolen is op 20 juli 1917 in Rotterdam geboren als tweede kind in het gezin van Willem en Catharina Nolen, van beroep advocaat en wonend aan de Westzeedijk. Wim studeert in Leiden en sluit zich in april 1944 aan bij de Leidse hoogleraren prof. mr. Victor Henri Rutgers en prof. dr. Lourens Baas Becking en de vaandrig Theo van Lier, die met schipper Cor Bijl de oversteek naar Engeland willen wagen. Plek van afvaart: het Aardappelgat ten noorden van Goeree. Vanaf Dordrecht varen ze in het donker via Goudswaard, Oude Maas en Spui naar het Haringvliet. Ze komen daar aan rond 23 uur. Daar moeten ze wachten tot 0.30 uur voor het geschikte moment om zee te kiezen. Eenmaal buitengaats blijkt het hoospompje niet goed te werken, Baas Becking gebruikt zijn hoed om te hozen. Na anderhalf uur op zee en ongeveer 40 kilometer buitengaats begint het hout rondom de uitlaat te schroeien. De uitlaat laat los en het zeewater stroomt de boot in. Ook de motor slaat plotseling af en de tweede motor blijkt helemaal niet te werken, de rubberen doppen op de bougies zijn gebarsten. Op de hoge golven drijven ze terug naar de monding van de Oosterschelde. Duitse patrouillevaartuigen pikken de Engelandvaarders op en brengen hen naar Veere. Daar worden de Engelandvaarders in eerste instantie opgesloten in de badkamer van de marinekazerne. Vandaar worden ze overgebracht naar het Huis van Bewaring in Middelburg. Ruim een maand later, op 3 mei 1944, worden alle vijf opvarenden naar Haaren in Noord-Brabant getransporteerd waar ze terechtkomen in de Polizeigefängnis. Zes weken later worden ze geboeid overgebracht naar de Wehrmachtsgefängnis in Utrecht. Op 6 juli worden Rutgers en Baas Becking veroordeeld tot twee jaar tuchthuisstraf, Theo van Lier tot levenslange gevangenisstraf. Hij keert in 1945 naar Nederland terug. Hij is van 1952 tot 1986 lid van de Tweede Kamer en van de Raad van State. Wim Nolen wordt veroordeeld tot levenslang tuchthuis in Duitsland. Op 2 december 1944 wordt hij ervan beschuldigd dat hij gegevens over de Duitse troepensterkte in Nederland naar Engeland wilde smokkelen en alsnog ter dood veroordeeld. Op 15 april 1945 wordt hij echter door de geallieerden bevrijd. Na de oorlog emigreert hij naar de Verenigde Staten. Cor Bijl gaat naar een gevangenis in Duitsland. Na de bevrijding komt hij uit Duitsland terug, maar zal Rotterdam niet halen. In Maastricht overlijdt hij op 4 september 1945 aan een longontsteking. Hij ligt begraven op de hervormde begraafplaats in de Rotterdamse wijk oud-Charlois.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders