Salomon Jacques Weening

Ook bekend als: Jacques

Jacques Weenink is cellist en boekhouder. Hij is in 1932 getrouwd met de Joodse Florry (1906-1990), die haar jeugd in Amsterdam heeft doorgebracht totdat ze met haar ouders in 1920 naar Borgerhout bij Antwerpen verhuisde. Als de oorlog uitbreekt, gaan Jacques, Florry en hun dochter Helène en geadopteerde dochter Elizabeth 'Lizzy' Hacket in een propvolle trein naar Toulouse. In januari 1942 wijst het Vichy-bewind enkele gemeenten bij de Pyreneeën aan waar de Joden heen moeten. Zo komen de Weeninks terecht in Aules-les-Bains, een kuuroord waar Jan en Hennie van de Wal een hotel hebben. Hier vinden 24 Nederlanders onderdak. Als de Duitsers ook de rest van Frankrijk bezetten, raakt Florry in paniek. Ze kleden zich dik aan, drie lagen over elkaar, nemen suiker, brood en cognac mee, en trekken met een gids de bergen door naar Spanje. Jacques meldt zich als oorlogsvrijwilliger waarna de Nederlandse consul hen uit de gevangenis bevrijdt. Later dat jaar varen ze met de Marques de Comillas van Vigo naar Jamaica. Steven Spielberg maakte hierover een getuigenisfilm. Jacques wordt in de Verenigde Staten en Canada opgeleid en komt bij de Prinses Irene Brigade, en raakt tijdens de landing op Normandië ernstig gewond. Hij blijft oorlogsinvalide. Florry en de kinderen gaan naar New York en gaan in een apartement bij Central Park wonen. Florry vindt werk bij de Nederland Lijn, Lizzy bij de Rotterdam Lloyd. Na de oorlog komt Jacques naar New York, waar het gezin blijft wonen.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders