Huibert Cornelis Johannes van Ginhoven

Huibert van Ginhoven wordt geboren op 26 december 1896 op het eiland Marken. Van 1915 tot 1918 vervult hij zijn dienstplicht, waarna hij aan de slag gaat als onderwijzer en later als boekhouder. Na de inval van het Duitse leger in Nederland verzet alles in hem zich tegen de nieuwe machthebbers. Vooral de maatregelen tegen Joodse medeburgers wakkeren zijn weerzin aan. Al in het eerste oorlogsjaar regelt Van Ginhoven onderduikadressen. Ook verzamelt hij informatie die van belang zou kunnen zijn voor de Nederlandse regering in Engeland. Onder meer worden tekeningen gemaakt van het door de Duitsers gebruikte vliegveld bij Bergen en van de werf in Haarlem waar Duitse onderzeeboten worden gerepareerd. In december 1940 wordt de 22-jarige chemicus Bert Ligtvoet uit Amstelveen bij Van Ginhoven thuis ondergebracht. Ligtvoet wil proberen naar Engeland te ontsnappen om zich daar bij de krijgsmacht te voegen en het door Van Ginhoven verzamelde materiaal in Londen te overhandigen. Het plan is in februari 1941 een vliegtuig naar Engeland te laten vertrekken, maar door allerlei omstandigheden wordt de onderneming voorlopig afgeblazen. Bij een volgende poging om naar Engeland te vertrekken wordt Ligtvoet gearresteerd naar het Huis van Bewaring in Scheveningen (het ‘Oranjehotel’) gebracht. Intussen zet Van Ginhoven, onwetend van de arrestatie van Ligtvoet, zich in voor nog twee andere mannen die naar Engeland willen: de elektrotechnicus Andreas Kop-Jansen en de vrachtwagenchauffeur Christian van ’t Schip. Niet alleen zij worden gearresteerd, ook Van Ginhoven wordt gevangengenomen. Bij huiszoekingen wordt vervolgens de geheime informatie ontdekt die Van Ginhoven naar Engeland had willen laten overbrengen. Op 2, 3 en 4 oktober 1941 vindt het proces tegen de gearresteerde mannen plaats. Van Ginhoven en Ligtvoet krijgen de doodstraf wegens hun poging tot ‘begunstiging van de vijand’ in combinatie met verraad van staatsgeheimen. Uit het vonnis: ‘Derartige verantwortungslose Personen müssen nach der Überzeugung des Gerichtes erbarmungslos ausgerottet werden.’ De doodvonnissen van Van Ginhoven en Ligtvoet zouden op 17 november 1941 worden voltrokken, maar hun executies worden uitgesteld, omdat Ligtvoet een revisieproces zou krijgen. Bij dat proces, op 11 februari 1942, wordt hij opnieuw ter dood veroordeeld, maar op 16 maart krijgt hij gratie en wordt zijn straf veranderd in levenslange tuchthuisstraf in Duitsland. Op 17 maart 1942 wordt Van Ginhoven om twee minuten over vier ter dood gebracht op de schietbaan in Laren. Aan zijn vrouw en aan ieder kind heeft hij een afscheidsbrief geschreven. Zijn zoon Kees van Ginhoven: ‘Ik zat op de School met de Bijbel en werd door mijn zusje opgehaald en naar Amsterdam gebracht, waar wij op de Lekstraat op één-hoog in aanwezigheid van familie, mijn moeder, broertje en zusje het tijdstip van vaders executie meemaakten.’ Ligtvoet keert na de oorlog terug in Amsterdam en wordt arts. Hij lijdt zeer onder een schuldgevoel; hij had het gevoel de oorlog ten onrechte overleefd te hebben. De hele familie Van Ginhoven heeft in het verzet gezeten en Joden ondergebracht en gered. Een aantal Van Ginhovens heeft de Yad Vashem-onderscheiding gekregen.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders