James Knel

Ook bekend als: James

James Knel wordt geboren te Utrecht. Na zijn middelbare schoolopleiding gaat hij naar de Koninklijke Militaire Academie. In 1906 wordt hij aangesteld als 2e luitenant bij de Cavalerie. Hij is een zeer goed ruiter die aan vele wedstrijden deelneemt. Hij wint onder andere de 'Beker van Breda' op het destijds zwaarste springconcours en neemt enkele malen deel aan de internationale military in Brussel. Voor zijn prestaties krijgt hij de gouden medaille van de Koninklijke Militaire Sportvereeniging. Een detachering aan de rijschool in Hannover geeft hem de gelegenheid om zijn talenten verder te ontwikkelen. Als de Rijschool der Cavalerie na de Eerste Wereldoorlog opnieuw is opgericht, wordt hij daar instructeur. Hij vormt in Amersfoort een renklasse die hij traint in het 'renrijden' op de vlakke baan en over hindernissen. Als de Cavalerie in de jaren twintig weer moet inkrimpen, verlaat hij de beroepsdienst en vestigt hij zich in Groot-Brittannië. Kort na zijn vertrek uit Nederland wordt hij aangesteld als reserve ritmeester. In Groot-Brittannië wijdt hij zich aan zijn grote liefde, het fokken van volbloedpaarden. Hij keert echter regelmatig in Nederland terug voor herhalingsoefeningen. In 1933 wordt hij aangesteld als reserve majoor, in 1937 als reserve luitenant-kolonel. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in augustus 1939 keert hij naar Nederland terug en komt hij weer in actieve dienst bij het 1e Regiment Huzaren. Hij wordt aangesteld als commandant van het Depot der Cavalerie in Den Haag, gevestigd in de Nieuwe Alexanderkazerne aan de Van Alkemadelaan in Den Haag. Op 10 mei 1940 omstreeks 4 uur voert de Duitse luchtmacht een verrassingsaanval op Den Haag uit en bombardeert onder andere de Nieuwe Alexanderkazerne. De overste Knel toont moed en kalmte bij deze ramp waarbij 3 korporaals en 63 huzaren omkomen. Er zijn 150 gewonden. Voor het grootste deel zijn het oudere dienstplichtigen die drie dagen daarvoor zijn opgekomen. James Knel zorgt ervoor dat de niet getroffen militairen zo goed als mogelijk is, worden ingezet bij de verdediging tegen de Duitse parachutisten die in en om Den Haag zijn geland. Na de capitulatie gaat Knel met groot verlof, in november 1940 krijgt hij eervol ontslag. Ondanks zijn slechte gezondheid vertrekt hij met zijn Britse echtgenote uit Nederland. Hij reist door Duitsland en Zwitserland naar Italië. Op 17 november 1940 komt hij in Florence aan. In juni 1941 ziet hij kans om met een Amerikaans visum uit Rome naar Lissabon te reizen. Vandaar reizen zijn echtgenote en hij met een vliegboot naar Groot-Brittannië waar zij op 10 juli 1941 aankomen. In juli 1942 komt hij weer in werkelijke dienst. Hij wordt voor enkele maanden gedetacheerd bij het Britse leger, daarna wordt hij ingedeeld bij het (Nederlandse) Bureau Expeditionaire Macht en aangesteld als hoofd van de Afdeling Voorschriften en Instructiefilms. Op 1 mei 1945 wordt hij bevorderd tot tijdelijk reserve-kolonel. Hij maakt het einde van de oorlog mee, maar zal Nederland niet terugzien. Hij overlijdt in juli van dat jaar in Wanborough (Surrey).

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders