Wouter Noordhof

Wouter Noordhof is op 2 mei 1923 in Poerworedjo (NOI) geboren. Het gezin verhuist naar Nijmegen waar Wouter naar de Mulo gaat. Ze wonen aan de Hazenkampseweg 58. Na de Mulo gaat hij naar de HBS en vervolgens naar de Zeevaartschool in Nijmegen. In september 1941 beraamt hij een plan om in zijn zeilkano naar Engeland te gaan. Hij heeft een kompas aangeschaft, maar ziet van de overtocht af ‘omdat de Duitse kustpatrouilles zeer versterkt worden en ontsnapping op deze wijze quasi-onmogelijk wordt.’ Een half jaar later kan hij ‘het niet meer uithouden’. Met zijn vriend Henk Blanson Henkemans vertrekt hij eind mei 1942 uit Groesbeek zonder medeweten van zijn ouders, voor wie hij een briefje achterlaat. Ze hebben samen 1000 Franse francs en voor 30 gulden Duitse Marken bij zich. Vanuit Maastricht lopen ze naar Eisden en gaan daar de grens met België over. Zonder problemen bereiken ze Luik. Als ze over een weg lopen waarschuwt een Belgisch meisje (Juinette) hen niet verder te lopen, omdat om de hoek een controle van persoonsbewijzen plaatsvindt. Ze neemt de jongens mee naar het huis van haar tante, die hen te eten geeft. Van de pastoor en de kruidenier krijgen ze een treinkaartje naar Agimont. Daar aangekomen moeten ze tegen de eigenaar van het café zeggen dat hij ‘un grand amateur de musique’ is en vragen naar een zekere ‘Marie’. De eigenaar zorgt voor een gids, die hen de Franse grens over brengt. In Givet overnachten ze in de wachtkamer van het station. De volgende dag nemen ze de trein naar Reims, maar bij een controle op het station van Rethal worden ze uit de trein gehaald. Vier Duitse soldaten willen hen naar de Ortskommandantur brengen, maar onderweg doen ze bij een hoek van de straat alsof ze hun schoenveters moeten vastmaken. Als de soldaten een stukje doorlopen maken ze dat ze wegkomen. Een Franse chauffeur van een Duitse tankwagen geeft hen een lift naar een stationnetje waar ze de trein naar Parijs kunnen nemen. In een kerkje nabij Gare d’Austerlitz vragen ze de pastoor hen te helpen. Die laat hen overnachten en zet hen de volgende morgen in de trein naar Amboise. Daar krijgen ze in een hospitaal hulp van zuster Berthilde. In het dorpje Athee krijgen ze onderdak in de pastorie. Een gids helpt hen de demarcatielijn over. In het dorpje Loche neemt de chef van de politie, door de pastoor in Athee van hun komst op de hoogte gebracht, hen onder zijn hoede. Ze krijgen fietsen waarmee ze naar Regnac rijden. Daar nemen ze de bus naar Chateauroux. Per trein bereiken ze zonder problemen Toulouse en vervolgens Perpignan, waar de Nederlander Joop Kolkman hen onderbrengt in zijn opvanghuis in Le Soler. Ze worden aan het werk gezet op een boerderij, waarna Henk besluit naar Nederland terug te keren. Op 29 augustus 1942 bereikt Wouter via Port Bou Barcelona. Daar ontmoet hij Robbie Wijting, die eveneens probeert Engeland te bereiken. Samen bereiken ze Madrid. Vandaar reizen ze door naar het plaatsje Praia das Maças in Portugal. Op 22 oktober vliegen Wouter en Robbie van Lissabon naar het Engelse Bristol. In Londen noteert ondervrager Pinto over Wouter: ‘Het is niet te verwonderen dat deze jongeman tamelijk lang door de Engelse dienst is vastgehouden. Hij heeft met zijn vriend doorlopend verbazend geboft, in zulke mate dat het geen bevreemding wekt indien ambtenaren hier en daar aan de waarheid van zijn verhaal twijfelen. Ik ben er echter van overtuigd dat hij niets dan de waarheid spreekt. Hij is de getypeerde goede Hollandse jongen, mijns inziens volkomen betrouwbaar en een aanwinst voor de zaak.’ Wouter Noordhof meldt zich bij de marine. Hij is op 18 juni 2016 in Stanthorpe, Australië, overleden.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders