Klaas van der Kooij

Klaas van der Kooij Gzn. is op 7 november 1909 op Texel geboren. Na de lagere school blijft hij een half jaar thuis en volgt daarna een opleiding tot stuurmansleerling aan de Zeevaartschool. In 1927 begint hij te varen bij de KNSM en werkt daar tot 1934 als tweede stuurman. Door de crisis in de scheepvaart stapt hij over naar het kippen fokken, maar stopt in 1937 vanwege financiële problemen. In juni 1937 wordt hij havenmeester op het vliegveld Texel, een functie die hij tot april 1939 vervult. Daarna wordt hij opgeroepen voor militaire dienst en dient tot juli 1940. Na de capitulatie zit hij een maand in krijgsgevangenschap in Scheveningen. Na zijn vrijlating wordt hij visser en vist hij tot juli 1942. Vervolgens treedt hij in dienst bij de distributiedienst op Texel, waar hij begint als plaatsvervangend leider en uiteindelijk leider wordt. Hij zorgt voor levensmiddelenkaarten voor onderduikers, door stamkaarten mee naar huis te nemen en discreet aan te passen. De officiële leider, Van Heerwaarden, werkt niet goed mee en wordt meerdere keren aangesproken door verzetsleider Kelder. In februari 1945 krijgt hij hulp van Gonna Westdorp, die koeriersdiensten verricht en kaarten verspreidt. Op Texel bevinden zich ca. 500 Duitsers en ruim 800 Russen, die eerst krijgsgevangenen zijn maar later voor de Wehrmacht werken. In de nacht van 5 op 6 april 1945 breekt onder de Russen een opstand uit. Ze steken Duitse verblijven in brand en nemen de vuurtoren in. Kelder wordt benaderd door de Russische commandant en stemt in met samenwerking. De verzetsgroep, bestaande uit ca. 200 onderduikers, arresteert NSB’ers en pro-Duitse figuren. Klaas probeert als telegrafist contact met Engeland te leggen, maar dat mislukt. Op 6 april krijgt hij opdracht om met negen andere Nederlanders en vier Russen per reddingsboot naar Engeland te vertrekken om hulp te halen. De boot is nog niet zeewaardig, dus ze vertrekken pas op 8 april rond middernacht. Tijdens het passeren van de gevaarlijke Noord-Batterij openen de Russen het vuur, waardoor de boot ongezien kan ontsnappen. Hij navigeert met een vloeistofkompas. Op 9 april ziet hij een Engels patrouillevliegtuig en maakt contact via zaklantaarn en morse. Het vliegtuig werpt lichtbakens uit die de koers aangeven. Rond half één ’s nachts bereiken ze de kust bij Mundesley. Ze worden opgevangen door Engelse militairen, voorzien van droge kleding en doorgestuurd naar Londen. Het verzoek om hulp aan Texel wordt afgewezen om de voedseldroppings boven bezet gebied niet in gevaar te brengen.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders