Fred Dessauvagie

Ook bekend als: Fred, Frederik Willem Eugène Dessauvagie

Frederik Willem Eugène (Fred) Dessauvagie (Den Haag, 3 april 1918 - Busselton (Australië), februari 2007) was een militair en Engelandvaarder. Na zijn eerste poging om naar Engeland te vluchten, werd hij gearresteerd. Dessauvagie wist te ontsnappen en kwam bij zijn tweede poging wel in Engeland aan. Hij heeft daarna dienst genomen in het KNIL.

Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl

Frederik (Fred) Willem Eugène Dessauvagie is op 3 april 1918 in Den Haag geboren als zoon van Frederik Louis Herman Dessauvagie en Juliana Wilhelmina Dessauvagie-van der Noorda (1885-1945). Zijn vader is militair van het KNIL. Als ze in 1914 met verlof in Nederland zijn, kunnen ze wegens het uitbreken van de oorlog pas in 1921 terug naar Indië. In de tussentijd is Fred geboren en heeft zijn vader in Delft gestudeerd. In 1929 komt Juliana met Fred en zijn jongere zusje Juliana naar Nederland voor hun schoolopleiding. In 1938 gaat Fred naar de Koninklijke Militaire Academie (KMA) in Breda. Door het uitbreken van de oorlog moet Fred zijn opleiding aan de KMA afbreken. Bij een poging in de zomer van 1941 met Bram Wolff in een kano van Scheveningen naar Engeland te gaan worden zij door de Kriegsmarine gearresteerd. Ze worden veroordeeld tot twee jaar tuchthuis en naar Zuchthaus Rheinbach gebracht en later naar het beruchte kamp Colditz. Tijdens het transport naar Colditz ontsnapt Fred. In 1944 bereikt hij Engeland. Hij wordt in Wolverhampton tewerkgesteld als instructeur. Vanuit Liverpool vertrekt hij per konvooi naar Australië, waar hij bij de infanterie van het Koninklijk Nederlands Indisch Leger dient. Verder trekt hij op met KMA-bekenden Dick van Ardenne, Kees de Gooyer, Ton Luteyn en Ferry Meynderts. Met een KNIL-compagnie wordt hij naar Timor gestuurd onder bevel van Luteyn. Als ze bij Koepang aankomen, blijken de Jappen zich te hebben overgegeven. Fred trouwt in 1947 met een Nederlandse tandarts-assistente Rosa Josephine van Wattum. Daarna is hij betrokken bij de bevrijding van enkele eilanden en bij de 'politionele acties' tegen de Indonesische nationalisten. Hun eerste dochtertje wordt in Bandung geboren, in 1950 emigreren ze naar Nieuw-Zeeland waar ze nog drie kinderen krijgen en in 1969 verhuizen ze naar Perth. Hij is in 2007 overleden. Zijn moeder is als lid van de verzetsgroep Ordedienst (OD) op 25 maart 1944 gearresteerd en op 9 februari 1945 in Ravensbrück tijdens een appèl onwel geworden en vervolgens vergast. Zijn vader is in 1946 in Bandung met Marie Antoinette Tiberghien de Moulin (1901-1986) hertrouwd.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders