Lodewijk Bouman

BOUMAN (Lodewijk), geboren te Schiedam op 1 augustus 1905. Hij trouwt in 1930 en wordt vader van negen kinderen, van wie er één jong overlijdt. Hij wordt zo’n drie keer opgeroepen voor de verplichte arbeidsinzet, maar Lodewijk geeft hieraan geen gehoor. Hij is niet politiek actief, wel is hij tijdens de bezetting blokhoofd bij de Luchtbescherming. In 1944 woont hij met zijn vrouw en kinderen in de Schiedamse Eilandenbuurt, op het adres Ridderkerksestraat 33b. Bij de razzia van 10 november 1944 wordt Lodewijk thuis opgepakt, hij is dan 39 jaar en koperslager. Langs welke route hij is weggevoerd naar Duitsland is niet bekend, mogelijk wordt hij tewerkgesteld in de omgeving van Hannover. Het is denkbaar dat Lodewijk dezelfde route volgt als de ook in Schiedam opgepakte Josephus Johannes Klute en de gebroeders Scheffer, die via Hannover terechtkomen in Rathenow, dat zo’n 115 km ten westen van Berlijn ligt. Bij een bombardement raakt Lodewijk gewond aan een been. Uit een na de oorlog opgemaakt document kan worden opgemaakt dat sprake is geweest van een lichte verwonding, maar toch wordt Lodewijk naar het gemeentelijk ziekenhuis van Rathenow gebracht. Kennelijk verergert de situatie aanzienlijk wanneer hij er een longontsteking bij krijgt. Op 24 mei 1945, op de 37e verjaardag van zijn vrouw, overlijdt Lodewijk ’s avonds in het ziekenhuis, 39 jaar oud. Nadat hij eerst is begraven in Rathenow, wordt hij nog twee keer herbegraven. Eerst in Amersfoort om te voorkomen dat het graf in de Russische zone onbereikbaar wordt en op 26 maart 1949 op het Nederlands Ereveld in Loenen, toen nog de Centrale begraafplaats Loenen geheten.

Bron: Stadsarchief Rotterdam