Derk Bernard Mans

De 35-jarige Derk Bernard Mans, op 5 oktober 1904 in Batavia geboren, woont bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog met echtgenote en vier kinderen in de Utrechtsestraat 52 in Heelsum. Derk is ingenieur bij de Koninklijke Papierfabriek Van Gelder & Zn in Renkum en reservekapitein bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL). Tijdens de mobilisatie van 1939 diende hij bij de motordienst van het KNIL. Na de capitulatie van het Nederlandse leger treedt hij weer in dienst bij Van Gelder. Daarnaast doet hij in en rond Heelsum licht verzetswerk. Met Henri Sandbergen en Cor de Gooijer begint Derk op 22 november 1941 aan een tocht die hen via België, Frankrijk, Spanje en Portugal naar Engeland zal voeren. Van de verzetsmannen Frits van der Schrieck en Willem Pasdeloup krijgen ze adressen waar ze onderweg onderdak kunnen krijgen en een gids kunnen vinden. Zonder problemen bereiken ze per trein het onbezette deel van Frankrijk, maar worden daar door Franse gendarmes gearresteerd. Met De Gooijer belandt Derk in de gevangenis van La Valbonne, maar na tien dagen slagen ze erin weg te lopen. Tot 20 maart 1942 verblijven ze in Perpignan. Dankzij Derks broer, die op Curaçao woont, krijgen ze een visum waarmee ze door Spanje kunnen reizen. Via Bilbao en Lissabon bereiken ze Gibraltar, waar aan boord mogen van een schip dat naar Engeland vaart. Daar arriveren ze op 31 juli 1942. Derk neemt er dienst bij de Prinses Irene Brigade.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders