Bernard Karel Uiling

Ook bekend als: Ben

Bernard (Ben) Karel Uiling is op 3 april 1922 in Beverwijk geboren. Na het behalen van zijn diploma op de zeevaartschool wordt hij stuurmansleerling op de kustvaart tussen Delfzijl en de Oostzee. Via Guus Fikkert, de broer van zijn moeder, uit Enschede komt hij in aanraking met diens spionagegroep in Twente. Fikkert is beroeps militair (officier) en werkt bij de generale inlichtingen, een divisie die tijdens de oorlog over is gegaan naar Engeland samen met een deel van de Nederlandse regering. Hij is op 18 juni 1942 naar de gevangenis in Scheveningen gebracht en op 29 juni 1942 gefusilleerd. Via Fikkert krijgt Uiling een baan op de Oostzeevaart. Zo neemt hij documenten mee naar Zweden, vanwaar ze naar Engeland doorgestuurd worden. Hij maakt 6 reizen naar de Oostzee, voordat hij in de zomer van 1942 tegen de lamp loopt; het schip is aan de ketting gelegd en Uiling is opgepakt omdat hij de Zweedse neutraliteit hiermee in gevaar kan brengen. Hij is in voorarrest gezet en berecht, en krijgt negen maanden isoleercel in de gevangenis in Stockholm. Dagelijks wordt hij slechts 15 minuten gelucht. Als hij wordt vrijgelaten, haalt de Nederlandse consul hem op. Na het uitzitten van zijn straf kan hij niet terug naar Nederland omdat hij dan riskeert opgepakt te worden door de Duitsers. Via hulp van de Nederlandse consul mag hij met een groepje Engelandvaarders in maart 1944 met een postvliegtuigje mee naar Engeland. In die tijd is er een dagelijks nachtvlucht tussen Stockholm en St Andrews in Schotland middels de BOAC (British Overseas Airways). Deze vluchten zijn onbewapend en gaan over bezet gebied (Noorwegen) waar ook Duitse jagers actief zijn. Op 28 maart vloog hij in het pikkedonker en met zuurstofmaskers naar St Andrews. Daar worden de Engelandvaarders 'verzameld' en als er genoeg zijn, worden ze met een goederentrein in het donker naar London vervoerd en van daaruit in legertrucks naar de Patriotic School. Na de screening mag hij op bezoek bij de koningin. Zijn liefste wens is bij de Britse Koopvaardij te komen maar omdat zoveel boten al kapotgeschoten zijn, is hij daar niet meer nodig. Op 23 mei wordt hij aan de RAF toewezen waar hij boordnavigator wordt. Na de oorlog heeft Uiling het leger voorgoed de rug toegekeerd en heeft hij met zijn vader (Johannes Uiling) de Firma J. Uiling opgericht. Ze handelen in grafische artikelen en machines voor de grafische industrie. Dit wordt later Uiling N.V. en B.V. Uiling. In 1954 heeft hij met Karel Hendrik Sauerbier en Johan Uiling een patent op zijn naam gezet na het uitvinden van een apparaat dat inktrollers van printers wast. Tot aan zijn pensionering is hij directeur van zijn florerende bedrijf. Daarna is het bedrijf verkocht. Uiling is in 1946 getrouwd met Anneke ten Bruggencate en heeft 5 kinderen gekregen. Zijn liefde voor het varen heeft hij behouden; hij heeft altijd een zeilboot gehad en in de weekends en vakanties veel gevaren. In 1947 is Uiling met alle Engelandvaarders door koningin Wilhelmina op Paleis Het Loo ontvangen voor haar officiële afscheid. In 2014 woonde hij de 'laatste' reünie van Engelandvaarders bij, en in 2018 de allerlaatste. Hij is op 22 maart 2023 in Zeist overleden. Over hem is een scriptie geschreven door J.H.J.M. Verhaaren: "Bernard Karel Uiling: Engelandvaarder", Utrecht, 2014.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders