L.H. Quant

Ook bekend als: Heico

Laurentius Heico Quant is op 29 september 1902 in Den Helder geboren als zoon van vice-admiraal L.J. Quant. Als de oorlog uitbreekt, is hij marine-officier en heeft hij onder meer gediend als oudste officier op de onderzeeboot O8. Hij is een 39-jarige marine-officier, als hij op 18 december 1941 vanuit het waterwingebied Ockenburg bij Kijkduin met zeven anderen naar Engeland probeert over te steken. Tot het groepje behoren William Kalkhoven, de heren Krijgsman en Faber, Jan Wieringa, Ida Veldhuyzen van Zanten, Willem Gerbrandy en een onbekend gebleven schoolarts uit Weesp. Heico Quant heeft een marinesloep geregeld, die op die dag vanuit Schellingwoude door chauffeurs van de Amsterdamsche Rijtuigmaatschappij naar Ockenburg wordt vervoerd. In de duinen bij Kijkduin loopt de vrachtwagen, die is voorzien van een houtgasgenerator, echter vast in het zand. Het loswrikken van de wagen gebeurt nogal luidruchtig. Wieringa en Veldhuyzen van Zanten gaan op verkenning uit en zien dat twee gewapende Duitsers kruipend van struik naar struik op het groepje af komen. Ze waarschuwen snel de anderen. Alleen de chauffeurs worden gearresteerd, maar al na één dag vrijgelaten. De volgende dag ontmoeten de Engelandvaarders elkaar op en adres in Rotterdam. Quant meldt dat hij zijn tas met papieren voor de Nederlandse regering in Londen en een lijst met hun namen tegen een boom heeft laten staan en Wieringa deelt mede dat hij in zijn vakantiehuisje aan de rand van het terrein een pistool onder zijn kussen heeft laten liggen. Willem Gerbrandy, een gemeenteambtenaar uit Wijmbritseradeel, zal de spullen ophalen. In de nacht van 1 op 2 januari 1942 wordt hij door de Sicherheitspolizei op het terrein gearresteerd en naar de gevangenis van Scheveningen afgevoerd. Hij overlijdt op 3 september 1943 aan tbc. Na de mislukking reizen Faber, Kalkhoven, Ida Veldhuyzen van Zanten en Wieringa begin januari 1943 via Zwitserland naar Engeland. Quant valt op 13 januari 1942 in handen van de Duitsers. Hij wordt veroordeeld tot de doodstraf, maar die werd omgezet in 15 jaar tuchthuis. Hij overleeft de oorlog en is op 17 april 1990 in Den Haag overleden.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders