Jacques Oppenheim

Jacques Oppenheim is op 27 februari 1913 in Den Haag geboren. Als de oorlog uitbreekt, woont hij daar op de Nieuwe Parklaan 73. Begin jaren dertig heeft hij op particuliere scholen in Zwitserland gezeten en in 1934 is hij begonnen als redacteur/verslaggever bij het Algemeen Nederlands Persbureau in Den Haag. Al snel na de inval van het Duitse leger in Nederland wordt Jacques om onduidelijke redenen bij het ANP ontslagen. Hij vindt ander werk bij de NV Zwitsersche Wasscherij, Stoomerij en Ververij in Rijswijk. In oktober 1941 duikt hij onder nadat een vriend hem is komen waarschuwen dat hij door de Duitse politie wordt gezocht vanwege ‘herrie met NSB’ers’. Achteraf blijkt het loos alarm te zijn, maar als Jood vindt Jacques het verstandig zich uit voorzorg verborgen te houden. Hij betrekt enkele kamers op de Van Alkemadelaan. Als de Duitse autoriteiten hun maatregelen tegen Joodse Nederlanders verscherpen vertrekt Jacques in de zomer van 1942 met Jef Adriaansen, die hij eerder in Brussel heeft ontmoet, richting Zwitserland, dat als een soort tussenstop op weg naar Engeland via de route door Zuid-Europa wordt gezien. Ze krijgen hulp van Job en Betty van Niftrik, die vanuit het grensplaatsje Putte een ontsnappingslijn naar Zuid-Europa hebben opgezet. Met Franse en Spaanse visa op zak bereiken ze in september 1942 de Spaanse havenstad Bilbao. Met de Cabo de Buena Esperanza arriveren ze 22 oktober 1942 in Curaçao. Daar meldt Jacques zich in 1943 bij de Nederlandse autoriteiten. Als dienstplichtige wordt hij voor een militaire training naar het Canadese Guelph overgebracht. Na in de zomer van 1943 in New York een opleiding van enkele maanden tot oorlogscorrespondent te hebben gevolgd arriveert hij op 30 oktober 1943 in Engeland.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders