Gerrit Albert Storm van Leeuwen

Gerrit Albert Storm van Leeuwen is op 31 januari 1920 in Palembang in Nederlands-Indië geboren. In 1940 is hij eerstejaars cadet voor het Koninklijk Nederlands Indisch Leger (KNIL) aan de Koninklijke Militaire Academie (KMA) in Breda. Hij is in opleiding om artillerieofficier in Nederlands-Indië te worden. Door de mobilisatie van het Nederlandse leger wordt de opleiding vaak onderbroken. De meidagen van 1940 beleeft Gerrit samen met de andere cadetten van het KNIL in Haarlem waar zij bewakingsdiensten moeten vervullen. Na de Nederlandse capitulatie tekent Gerrit op 15 juli 1940 de Erewoordverklaring waarin hij plechtig belooft zich niet te verzetten tegen de Duitse bezetters. Na een paar weken aan de Technische Hogeschool Delft te studeren, besluit Gerrit een voorlopleiding te gaan volgen voor de Academie voor Lichamelijke Opvoeding. Op deze voorlopleiding, dat op de KMA wordt gegeven, zitten veel collega cadetten van Gerrit. Vanaf september 1940 is de klas van Gerrit gedetacheerd aan de Academie voor Lichamelijk Opvoeding. Via contacten met collega's raakt Gerrit zijdelings betrokken bij het verzetswerk. In deze periode ontstaat ook het plan om naar Engeland uit te wijken. Uiteindelijk vertrekt Gerrit op 16 januari 1942 in het gezelschap van collega cadet Willem Deibel en de militaire vliegers Cees Sipkes en Rijklof van Goens naar Engeland. Ze worden geholpen door Laurus Melse, die meewerkt aan de ontsnappingslijn van de familie van Niftrik uit Putte (Noord-Brabant). De reis verloopt zeer voorspoedig en op 18 januari 1942 bereiken ze Zwitserland. In Zwitserland zit het gezelschap drie dagen vast in de gevangenis van Porrentruy, Gerrit reist na vrijlating door naar Bern en stort zich daarna op de volgende stap van de reis naar Engeland, namelijk die van Zwitserland naar Spanje. Verschillende pogingen om op legale wijze Zwitserland uit te komen, mislukken. Tot hij met collega cadetten Freddy van de Upwich en Frits Spook en de adelborst Hans Fanoy weet te vertrekken. Onderweg voegen reserveofficier Ino Sleeboom en collega cadet Jimmy White zich bij het gezelschap. Opnieuw verloopt de tocht gunstig tot ze bij Figueres door de Spaanse autoriteiten worden opgepakt. Alleen Van de Upwich blijft buiten het gevang. Opnieuw mislukt eerst een poging om verder te reizen voordat het lukt om met een vliegtuig vanuit Portugal naar Engeland te reizen. Gerrit komt hier aan op 12 juni 1943. Vanuit Engeland reist hij verder naar Suriname. Hier is het KNIL bezig aan een heropbouw. In dit land ontmoet hij zijn latere vrouw en trouwen ze in Paramaribo. Uiteindelijk duurt het tot 1946 voordat hij onder commando van collega cadet en Engelandvaarder Willem van Brederode met een eskadron Vechtwagens naar Indonesië vertrekt om te worden ingezet in de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog. Hij maakt carrière binnen de cavalerie. Na de onafhankelijkheid van Indonesië in 1949, verlaat Gerrit de militaire dienst en vestigt zich in Suriname.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders