Franciscus Wessel Arnoldus van Renswouw

Ook bekend als: Frans

Franciscus (Frans) Wessel Arnoldus van Renswouw is op 7 juli 1920 in Tilburg geboren. Voordat hij 3 jaar is, overlijdt zijn moeder. Frans is beroepsmilitair bij de Koninklijke Marine. Tijdens de Duitse inval wordt hij krijgsgevangen gemaakt en na de capitulatie teruggestuurd naar de burgermaatschappij. Hij vindt werk bij een wollenstoffenfabriek in Tilburg. Medio mei 1942 wordt de fabriek gesloten. Het personeel moet in Duitsland gaan werken. Om hieraan te ontkomen, meldt hij zich als vrijwilliger bij de kolenmijnen in Limburg. Hij komt terecht bij de mijn Laura in Eygelshoven. Hij wil naar Engeland gaan, en probeert vanuit het kustplaatsje Le Conquet in een bootje naar Engeland over te steken. Dat mislukt en als door een wonder ontsnapt hij aan de Gestapo. Terug in Nederland beraamt hij een tweede poging. Met Theo van Besouw gaat hij op 28 mei 1943 naar Spanje; ze nemen de trein naar Goirle en steken te voet de grens over. Bij de grensovergang tussen België en Frankrijk ontkomen ze op het nippertje aan gevangenneming en deportatie, daarna lukt het in recordtijd de Frans-Spaanse grens te bereiken doordat ze Parijs-Bordeaux per trein in één avond op een open kolenwagon afleggen. In Bordeaux krijgen ze hulp van een kapelaan, die ervoor zorgt dat er gewassen, gegeten en geslapen kan worden. De geestelijke ontraadt hen echter via Bordeaux naar de Spaanse grens te reizen. De wegen daar zouden door Duitsers met honden worden bewaakt. Bovendien zouden vluchtelingen er ter plekke zonder vorm van proces worden neergeschoten. Hij geeft hen treinkaartjes naar Bayonne. Van daaruit gaan ze te voet door de lage Pyreneeën richting de Spaanse grens. Via de bossen van Ustaritz, Espelette en Souraide koen ze in Spanje, waar ze zich bij de politie melden. Die brengt hen naar het dorpje Urdas, waar ze overnachten, daarna worden ze naar Kamp Miranda de Ebro gestuurd. Frans wordt op 19 juli vrijgelaten. In Madrid ontmoet hij enkele Engelandvaarders die samen een voetbalelftal vormen. Frans wordt hun keeper. De groep noemt zich de 'flitsers'. De flitsploeg gaat op 13 september per trein naar Lissabon. Ze worden in Praia das Maçàs ondergebracht, waar Theo op 7 januari aankomt. Op 11 januari gaan ze met een Belgische coaster naar Gibraltar. Theo gaat vrijwel direct door naar Engeland, Frans blijft achter en moet (als marineman) een landmacht-uniform dragen. Op de rots is weinig te beleven. Hij werkt vaak in de keuken met Louis Gimbrere, die hem wat Engels leert, ze zwemmen en voetballen en gaan soms naar de film. Op 26 februari komen er weer wat Nederlanders aan, w.o. pater Laurijsen, die ook uit Tilburg komt. Pas op 9 maart kan hij met de Orduna naar Liverpool gaan. Het konvooi bestaat uit bijna 40 schepen. Op 16 maart gaat de Orduna voor anker. De volgende dag mag hij aan wal en vertrekt hij naar Londen. Ze worden ondergebracht in de Battersea Grammar School (SW16). Hij wordt aan de Koninklijke Marine toegewezen. Hij overleeft de oorlog, trouwt en emigreert in 1958 met Nellie Pijnenburg en hun en vier kinderen naar Californië, waar zijn zuster woont. Daar wordt een dochter geboren, die de Amerikaanse nationaliteit krijgt. Het blijkt moeilijk te zijn om werk te vinden, zodat het gezin in 1972 besluit naar Nederland terug te keren. Daar wordt nog een zoon geboren. Frans van Renswouw overlijdt op 22 september 1989 tijdens een vakantie in Turkije.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders