Machiel Karels

KARELS (Machiel), geboren te Goedereede op 4 maart 1909. Hij trouwt in 1935 in Herkingen en verhuist met zijn vrouw naar Rotterdam. In 1944 wonen zij met hun vijf kinderen in de Rotterdamse wijk Kralingen-West, op het adres Lambertusstraat 107b. Bij de razzia van 10 november 1944, op de eerste verjaardag van het jongste kind, wordt Machiel opgepakt, hij is dan 35 jaar en onderhoudsschilder bij Van Nelle. Machiel moet naar de Marinierskazerne aan het Toepad, dat dienstdoet als verzamelplaats voor opgepakte mannen. De volgende dag moet hij naar de Coolhaven, maar onderweg ziet hij zijn broer in een andere groep opgepakte mannen en sluit hij zich aan bij die groep. Zo moet Machiel in de stromende regen lopend naar Waddinxveen, waar hij mogelijk overnacht in de lege tabaksloodsen van de firma Dobbelman. De volgende etappe gaat, opnieuw lopend, naar Utrecht, waar ook overnacht wordt. Ten slotte moeten Machiel en de groep mannen naar kamp Amersfoort. Bij Oud-Leusden moeten zij helpen bij het graven van bunkers, maar omdat Machiel schilder is, krijgt hij vrijstelling van dit werk. Op een zondag, wanneer het druk is met mensen die de gevangenen wat extra’s komen brengen, ziet Machiel kans om aan de rustige kant van het kamp en ongezien door de wachtposten over een laag stuk hek met prikkeldraad te komen. In de bossen ontmoet hij een jong stelletje dat hem waarschuwt voor een mijnenveld. Ze geven hem ook een oude overjas, zodat zijn gevangeniskleding niet zichtbaar is. Achterop de fiets bij een meisje, bereikt hij Utrecht, waar zijn ontvluchting per boot verder gaat. Wanneer Machiel erachter komt dat hij zich op een Duitse boot bevindt, stelt de schipper hem gerust met de woorden “je bent nergens veiliger dan hier”. Via IJsselstein bereikt hij Gouda, waar hij van boord gaat. Tot het einde van de oorlog duikt Machiel onder bij een boerderij in Polsbroek. Na de oorlog wordt Machiel nog vijf keer vader. Hij overlijdt op 1 april 2001 in Capelle aan den IJssel, 92 jaar oud.

Bron: Stadsarchief Rotterdam