Andries Daniel Woudhuysen

Andries Daniel Woudhuysen is op 14 december 1917 in Amsterdam geboren en wordt daar houthandelaar. Op 10 september 1940 vertrekt hij aan boord van de kustvaarder 'Oostzee', die richting Zweden vaart. Op 17 september loopt de Oostzee de haven van Skelefteähamn (noord-Zweden) binnen. Terwijl Andries probeert zonder toestemming van de kapitein van boord te gaan, wordt hij gearresteerd. Na enkele dagen mag hij, dankzij interventie van de Nederlandse gezant in Zweden, naar Stockholm gaan. Hij gebruikt de volgende tien weken om zijn verdere reis naar Engeland voor te bereiden. Op 28 november vertrekt hij naar Moskou. Daar neemt hij de Transsiberische trein naar Wladivostok, waar hij de kapitein van het Nederlandse vrachtschip Tji-Basar aantreft, die hem naar Modzi in Japan brengt. Via Tokio, Yokohama, Hawaïï en San Francisco arriveert hij in New York. Omdat Andries sinds 1931 een nier mist, wordt hij afgekeurd voor militaire dienst. Hij ontmoet Marianne Josephine (Marjo) de Kadt, die hij uit Haarlem kent. Zij was in mei 1940 met haar ouders in Zuid-Frankrijk en met hen naar New York gevlucht. Andries en Marjo trouwen met elkaar. In 1942 neemt hij vrijwillig dienst, nadat hij een verklaring heeft ondertekend dat het risico voor hemzelf is. Na een training in Canada komt hij met Marjo in maart 1943 in Engeland aan, waar hij wordt ingelijfd bij de Prinses Irene Brigade. Hij wordt echter opnieuw afgekeurd, waarna hij wordt overgeplaatst naar het ministerie van Handel en Nijverheid, afdeling Economische Politiek. Marjo werkt bij het Rode Kruis. Na de oorlog werkt Andries bij de ambassade in Washington. In 1952 verlaat hij de dienst; ze verhuizen naar New York, waar hij bij Burnham & Company (later Drexel Burnham Lambert) gaat werken. In 1957 wordt hij er partner en in 1981 gaat hij met pensioen. Daarna is hij nog 2 jaar adviseur van het bedrijf in Tokio. Terug in de Verenigde Staten gaan ze in Greenwich, Connecticut, wonen. Daar overlijdt Andries in 1996, Marjo in september 2017. Andries' zus Betty (1913) en haar echtgenoot Willem Culp (1907) wonen in Haarlem en vluchten in augustus 1942 met haar ouders. Vlakbij de Zwitserse grens worden ze gearresteerd. Op 23 september 1942 worden ze met transport 36 vanuit het Franse doorgangskamp Drancy naar Auschwitz gedeporteerd. Daar zijn ze op 26 september 1943 vermoord.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders