Erich Antoine Plate is op 13 juli 1908 in Rotterdam geboren. Hij is in 1934 met Aleida Geertruida 'Lydie' Lichtenbelt (1909-1988) getrouwd, en ze hebben voor de oorlog twee zonen. In 1942 krijgen ze nog een dochter. Erich is reserve eerste-luitenant en werkt als werktuigbouwkundig en scheepsbouwkundig ingenieur bij de Rotterdamsche Droogdok Maatschappij. Tijdens de inval van de Duitsers in mei 1940 is hij waarnemer bij de luchtmacht op vliegveld Ypenburg. Na de capitulatie zit hij enkele weken in Rijswijk gevangen. Daarna gaat hij weer naar zijn werk bij de RDM. Op 26 november 1941 vertrekt hij naar Engeland te komen, samen met drie andere luchtmachtofficieren (Alphonse, Bodo Sandberg en Johan Versteegh) en de gids Van Campen. Ze slapen de eerste nacht bij Chris den Hoed in Bussum. Via Utrecht treinen ze naar Roosendaal en dan lopen ze via Nispen naar Essen in België. Ook de Franse grens gaan ze zonder problemen te voet over. Met de trein bereiken ze Rochefort, net voor Dôle, daarna is het vijf uur lopen naar de demarcatielijn. Ruim 40 Franse vluchtelingen hebben zich bij hen aangesloten. Enkele gidsen brengen de groep naar de Loue, een riviertje dat de demarcatielijn aangeeft. Ze lopen nog een stuk, begeleid door een Franse infanterist, en nemen vervolgens de bus naar Poligny, net ten oosten van Parijs. Daar worden ze verhoord. Ze reizen verder naar Lyon, maar worden daar gearresteerd en in Fort de Chapoly gevangen gezet. Ze worden als burgers behandeld, want de Franse commandant erkent geen buitenlandse militairen. Er zitten nog 15 Nederlandse gevangenen en een stel buitenlanders. Op 18 december worden ze overgeplaatst naar de legerplaats La Valbonne, waar ze aan het werk worden gezet. Het lukt de vijf jongens uit de gevangenis te ontsnappen: ze stelen de auto van de kampcommandant en rijden langs de gewapende wachten het kamp uit. Helaas duurt de rit kort, de motor kookt! Erich en George lopen naar het station van Sathonay-Rillieux en nemen de trein naar Bourg-en-Bresse, de andere drie gaan terug naar het kamp. Erich en George komen weer goed de demarcatielijn over en arriveren uiteindelijk via Nispen op 23 december 1941 weer in Nederland. Erichs tweede poging begint op 23 februari 1942. Met Chris den Hoed en twee cadetten van de Koninklijke Militaire Academie steekt hij met hulp van het echtpaar Job en Betty van Niftrik bij Putte de Belgische grens over. Zijn reis gaat via Turkije, waar hij maandenlang blijft. Tenslotte bereikt hij een Nederlandsch West-Indisch gebiedsdeel. Vandaar gaat het naar Washington, Amerika en van die plaats gaat hij per stoomschip de Queen Mary naar Glasgow, Engeland en komt daar op 9 november 1944 aan. Erich Plate is op 21 juni 2000 overleden en begraven op begraafplaats Kovelswade in Utrecht. Lydie Plate-Lichtenbelt is na de oorlog benoemd tot rechter in het Haagse tribunaal voor de berechting van oorlogsmisdadigers. Allard Plate, zijn zoon, schreef over zijn vader het boek 'Het laatste chocolaatje'.
Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders