Jan Schelvis

Petrus Johannes Schelvis wordt op 17 oktober 1917 in Den Haag geboren als eerste kind van Anthonius Schelvis (1900-1968) en Emma Agterberg (1899-1947). Jan krijgt nog een zusje, vier broers en uit het tweede huwelijk van zijn vader nog een halfzusje. Hij vervult zijn dienstplicht bij het 21ste regiment infanterie. Tijdens de oorlog woont hij in Wijk aan Zee, waar hij gelegenheidsarbeider is. Daar ontmoet hij Jopie de Boer, met wie hij op 12 augustus 1942 in de kerk trouwt. In de nacht van 5/6 maart 1941 stelen een paar jongens een reddingsboot in IJmuiden, de 'Salomon Dedel'. Ze gaan ermee op weg naar Engeland, maar krijgen op zee motorpech. Ze besluiten terug te gaan en worden in Bergen aan Zee gearresteerd. Jan Schelvis wordt ervan verdacht hen geholpen te hebben met proviand en het kiezen van de boot. In april wil Jan Schelvis naar Engeland te gaan. De groep bestaat waarschijnlijk uit 8 personen. In de nacht van 19 op 20 april 1941 willen ze proberen vanuit Wijk aan Zee te vertrekken. Ze hopen dat de Duitsers die nacht de verjaardag van Hitler vieren en daardoor minder op de haven letten. Hij kan onverwacht niet mee omdat zijn 2-jarige broertje Alexander net is overleden. Schelvis wordt op 21 april 1941 gearresteerd en naar de gevangenis van Scheveningen (het 'Oranjehotel') gebracht, waar hij door Hauptscharführer Flemming wordt verhoord, hij verraadt niemand. Op 21 mei wordt hij vrijgelaten. Op 24 juni wordt hij door het Marinegericht aangeklaagd wegens de affaire met de 'Salomon Dedel', maar wegens gebrek aan bewijs weer vrijgelaten. Van 5 september 1944 tot 24 september 1945 dient hij bij de Binnenlandse Strijdkrachten in Noord-Holland Noord. Daarna wordt hij als oorlogsvrijwilliger ingedeeld bij het 4de Regiment Infanterie, waar hij per 1 november 1945 de rang van korporaal krijgt. Hij wordt als oorlogsvrijwilliger uitgezonden naar Nederlands-Indië. Op 31 mei 1948 vertrekt hij uit Nederlands-Indië. Terug in Rotterdam wordt hij geplaatst bij het 4de Regiment Infanterie. Hij wordt ontheven van zijn verbintenis als oorlogsvrijwilliger en gaat met groot verlof. Op 1 december 1945 vertrekt hij naar Engeland. Op 1 juli 1950 wordt hij overgeplaatst naar het Garde Regiment Prinses Irene. In februari 1953 gaan Jan Schelvis, zijn broer Gerard en Henricus Augustinus Slaman uit Velsen-Noord naar Middelharnis om hulp te bieden aan de slachtoffers van de watersnoodramp. Ze hebben een Amerikaanse motorbarkas, die hier eigenlijk niet zo geschikt voor is, maar zij slagen er toch in tientallen mensen uit hun benarde posities te verlossen. Ze krijgen hiervoor een pluim van Jacob Algera, de minister van Verkeer en Waterstaat. Bij de Nationale Reserve wordt hij op 17 juni 1954 voor 2 jaar vrijwilliger bij het Korps Luchtwachtdienst, maar die periode wordt verlengd. Op 1 oktober 1957 wordt hij eervol uit de dienst ontslagen. Jan Schelvis is op 7 mei 1992 in Beverwijk overleden.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders

Jan Schelvis (Den Haag, 7 oktober 1917 - Beverwijk, 7 mei 1992) was militair en verzetsdeelnemer tijdens de Duitse bezetting. Wegens het voorbereiden van een vlucht naar Engeland werd hij in 1941 opgesloten in het Oranjehotel, maar bij gebrek aan bewijs weer vrijgelaten. In september 1944 sloot hij zich aan bij de Binnenlandse Strijdkrachten. Na de bezetting vocht hij mee tijdens de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog.

Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl