Carolus Marinus Popelier

Carolus Marinus Popelier is op 29 oktober 1918 in Gorinchem geboren. Op 10 oktober 1938 wordt hij als dienstplichtige opgeroepen. Hij wordt ingedeeld bij Regiment Kustartillerie Officiers (opleiding Gas) en op 1 december 1938 overgeplaatst naar het Regiment Motorartillerie (aanwijzing Gasofficier). Op 1 december 1939 wordt hij overgeplaatst naar het 3de Luchtvaart Regiment. In mei 1940 is hij aspirant reserveofficier/vlieger bij de Koninklijke Marine en woont hij in Rotterdam. Als de oorlogsdreiging toeneemt, wordt hij gemobiliseerd en naar vliegbasis De Kooy in Den Helder gestuurd. Daar krijgt hij een vliegopleiding. Na de capitulatie van het Nederlandse leger tekent hij de erewoordverklaring, waarna hij naar huis mag. Hij gaat op het Laboratorium van DSM in Geleen werken. Op 15 mei 1942 moeten alle officieren die de erewoordverklaring hebben getekend zich melden op 1 van de 5 opgegeven kazernes. Hij meldt zich om 14:00 uur in Roermond en wordt net als de andere officieren krijgsgevangen genomen. Hij wordt om 20:00 uur op transport naar Oflag XIII B Neurenberg-Langwasser gezet en krijgt het nummer 31598. Op 2 augustus 1942 vertrekt hij voor een zesdaagse reis met onbekende bestemming. Het einddoel blijkt Stalag 371 in Stanislau te zijn. Op 11 januari 1944 ontsnapt hij met de cadetten-vaandrig Ad Verhage, Sieb van der Pol, Joop Singor, Ary Ligtermoet, Hans von Seydlitz-Kurzbach en wachtmeester Albert Ernst. Ze willen proberen via Hongarije Engeland te bereiken. Een week later wordt hij met Ad Verhage weer gevangengenomen en teruggebracht naar Stalag 371. Op 3 maart 1944 ondernemen ze met enkele anderen weer een vluchtpoging, maar ook deze mislukt. Begin april 1944 worden Carolus en Ad Verhage met 8 anderen overgebracht naar het concentratiekamp Gross Rosen in Polen. Carolus en Ad zijn zo verzwakt dat ze worden opgenomen in de ziekenbarak. In juni 1944 wordt hij overgebracht naar concentratiekamp Mauthausen, waar hij met Cornelis Compter, David van Dijk, Albert Ernst, Gradus Hendrikus Rikken, Ad Verhage en Willem Young op 23 februari 1945 om het leven wordt gebracht ('Aktion Kugel'). De familie Popelier is eind december 1945, na een onderzoek van Ritmeester W.CH.J M. 'Bib' van Lanschot en op last van Prins Bernard, op de hoogte gesteld van zijn overlijden.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders